Skip to main content

ಕೈ ಬಾಯಿಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರ

ಬರೆದಿದ್ದುApril 30, 2015
noಅನಿಸಿಕೆ

''ಏನು ಭುಜಂಗಣ್ಣಾ, ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೀರಾ?"
ಮುದ್ದಣ್ಣನವರು ಬದಿಗೆ ಸರಿಯದೇ ಕೇಳಿದರು.
ಭುಜಂಗಣ್ಣ ಮುದ್ಧಣ್ಣನನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಅಡಿಯಿಂದ ಮುಡಿವರೆಗೆ ನೋಡಿದರು. ಅರಡಿ ದೇಹದ ಮುದ್ದಣ್ಣ ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾದ ಆಳು. ಪ್ರಾಯ ಅರವತ್ತು ಆಗಿದೆ. ಕೂದಲು ಈಗಲೂ ಕಪ್ಪು ಕಪ್ಪಾಗಿ ದಟ್ಟವಾಗಿಯೇ ಇದೆ!!..
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಅಡ್ಡಡ್ಡ ನುಂಗಲು ಬಂದಿರುವ ಆ ಕೆಸರು ತುಂಬಿದ ಕಿರುದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಎದುರಾಗಿದ್ದರು.
"ಬೆಳೆ ಎಲ್ಲ ಹೇಗುಂಟು ಮುದ್ದೂ?"
"ಓ.. ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಕೊಯ್ಯೋದಿಕ್ಕೆ ಆಳುಗಳದೇ ಸಮಸ್ಯೆ..
ಆಗುವುದಿಲ್ಲಪ್ಪಾ, ಈಗಿನ ಕೂಲಿ ಆಳುಗಳೋ! ಅವರ ಪ್ಯಾಷನ್ನೊ! ಒಂಭತ್ತಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಐದಕ್ಕೆ ವಾಪಸ್! ನಲ್ವತ್ತು ಸೂಡಿ ಕೊಯ್ಯುವ ಮೊದಲೇ ಮುವತ್ತು ಕಾಲ್ ರಿಸೀವ್ ಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಐವತ್ತು ಮೆಸೆಜ್ ಕಲಿಸಿರುತ್ತಾರೆ."
"ಅದಕ್ಕೇ ನಾನು ಪೂರ್ತಿ ರಬ್ಬರ್ ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟೆ.."
ಬೀಜದ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಗೆ ಹೊರಟ ಐದಾರು ಹುಡುಗಿಯರು ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಸ್ಗೆಂದು ಓಡು ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವುದು ಕಂಡು ಇಬ್ಬರೂ ಕೊಂಚ ಸರಿದು ನಿಂತರು.
ಈಗ ಮುದ್ದಣ್ಣ ತನ್ನ ಬಲಗೈಯನ್ನು ಕಂಪೌಂಡಿಗಾನಿಸುತ್ತಾ ನಡುಬೆರಳ ಹರಳುಂಗುರದ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಅಣಿಯಾದರು.
ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಭುಜಂಗಣ್ಣ 'ಥುತ್, ಸೆಕೆ' ಎನ್ನುತ್ತ ಎದೆಯ ಎರಡು ಬಟನ್ ತೆಗೆದು ಎದೆ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಿಟ್ಟರು!
ಈಗ ಹುಡುಗಿಯರಿಗೆ ಕಾಣುವಂತೆ ತುಸು ಓರೆಯಾಗಿ ಒರಗಿ ನಿಂತು ಕಾದರು. ಅವರೆದೆಯ ಎಂಟು ಪವನಿನ ಚಿನ್ನದ ಸರ(ಪಳಿ!) ಈಗ ಕಾಣತೊಡಗಿತು!
ಪದಕದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ 'ಲೋಲಕ'ದಂತೆ ಜೀಕತೊಡಗಿತು! ಆದರೆ ಹುಡುಗಿಯರ ಗಮನವೆಲ್ಲ ದೂರದ BUS ಹಾರ್ನ್ ಕಡೆಗೇ ಇದ್ದುದು ಇವರ ನಿರಾಸೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು..
''ಅದು ಯಾರು? ಬೆಳ್ಳಗಿನ ಹೆಣ್ಣು?''
ಮುದ್ಧಣ್ಣ ಕೇಳಿದರು.
'' ಅದು ಆ ಇವನಿದಾನಲ್ಲ.. ವಿಠಲ: ಅವನ ಮಗಳು. ನಿನ್ನ ತಮ್ಮನ ಮಗಳು ಗೀತಳ ಕ್ಲಾಸ್''
ಭುಜಂಗಣ್ಣ ಪ್ರತಿ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಮುದ್ಧಣ್ಣನ ಮುಖ ನೋಡಿದರು.
'' ಆಂ! ಹೌದೇ?? ನಮ್ಮ ಗಿತಾ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮೊಮ್ಮಗಳು ಸರಿತಾ ಒಂದೇ ಕ್ಲಾಸ್ ಅಲ್ವೇ ಭುಜಂಗಣ್ಣಾ??''
ಮುದ್ದಣ್ಣ ಏಟಿಗೆ ಎದಿರೇಟು ಕೊಟ್ಟರು.!!
''ಕಾಲ ಕೆಟ್ಟೋಯ್ತಪ್ಪಾ. ಏನು ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳೋ,
ಏನು ಸ್ಟೈಲೋ
ಥೂ.. ಹೋಗೋದು ಬೀಜದ ಫ್ಯಾಕ್ಟ್ರಿಗೆ. ಎದೆ ಮುಚ್ಚುವ ದಿರಿಸು ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಓಡಾಡ್ಬಾರ್ದಾ?
ಮಾನ ಮರ್ಯಾದಿ ಬೇಡವಾ?''
''ಓ!! ನೀವೂ ಕಂಡಿರಾ!!'' ಮತ್ತೊಂದು ಬಿರುಸಾದ ಹೊಡೆತ ಮುದ್ದಣ್ಣನಿಂದ!!
ಭುಜಂಗಣ್ಣ ಮತ್ತು ಮುದ್ದಣ್ಣ ದೂರದ ಸಂಬಂಧಿಗಳೇ.
ಮುದ್ಧಣ್ಣನಿಗೆ ಅರುವತ್ತು ವರ್ಷ ಆಗಿದ್ದರೆ ಭುಜಂಗಣ್ಣನಿಗೆ ಎಪ್ಪತ್ತರ ಮೇಲೆ ವಯಸ್ಸಾಗಿದೆ.
ಕೃಷಿಕರ ಕುಟುಂಬ.
ಹಿರಿಯರ ಅಖಂಡವಾದ ಭೂಮಿಯು ಪಾಲಾಗಿ, ಹತ್ತು ಹತ್ತು ಎಕರೆಯಂತೆ ದೊರೆತಾಗ
ಆ ಪಾಲು ಪಡೆದ ಅನೇಕರಲ್ಲಿ ಇವರೂ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.
ನೀರಾಶ್ರಯದ ಭೂಮಿ ಮುದ್ದಣ್ಣನದಾಯಿತಲ್ಲ ಎಂಬ ಅಸೂಯೆ ಭುಜಂಗಣ್ಣನಲ್ಲಿ ಮನದಲ್ಲಿ ಹಾಗೇ ಉಳಿದಿತ್ತು.
"ಕೃಷಿ ಎಂದೂ ನಮ್ಮ ಕೈ ಬಿಡಲ್ಲ. ಅದು ಅಡಿಕೆ ಇರಲಿ ಬತ್ತ ಇರಲಿ. ಯಾವುದೇ ಕೃಷಿಗೂ ಕೊಡಬೇಕಾದುದನ್ನು ಕೊಡಬೇಕಾದ ಸಮಯದಲ್ಲೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ನಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಬೆಳೆ ಪಡೆಯಲು ಕಷ್ಟ ಇಲ್ಲ"
ರಾಘವ ತನ್ನ ಭಾಷಣ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ತುಸು ನಿರಾಳನಾದ.
ರಾಘವ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಎಂಎ ಓದುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ.
ನೀಲಕಾಯದ ಸುಂದರ ತರುಣ.
ಬಿಳಿ ಬಿಳಿ ನುಣುಪಿನ ಕೋಮಲ ಚರ್ಮ.
ಮುದ್ದಣ್ಣನ ಏಕೈಕ ಪುತ್ರ.
ಅಕ್ಕ ಭಾವನ ಅಕ್ಕರೆಗೆ ಮನಸೋತು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ಜತೆ ಉಳಿದವ. ಕೃಷಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಅನುಭವ ಖಂಡಿತಾ ಇದೆ.
"ಅದಕ್ಕೇ ಅಪ್ಪ ಅಲ್ಲಿ ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೆಯುವುದು.
ಬತ್ತ ಕೊಯ್ಯಲು ಜನವೇ ಇಲ್ಲವಂತೆ.
ಏನು ಕೃಷಿಯೋ? ಕರ್ಮವೊ!!
ಮಾರಿದರೆ ಕೆಲವು ಕೋಟಿ ಸಿಗಬಹುದು..
ಅದನ್ನತ್ತ ಡಿಪಾಸಿಟ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಈ ಟೆನ್ಶನ್ ಎಲ್ಲ ಇತ್ತಾ?"
"ಯಾಕಕ್ಕ ಮಾರ್ಬೇಕೂ? ನಾನು ಮಾಡ್ತೇನೆ ಕೃಷಿ"
"ಎಂಥಾ!!?
ನೀನು ಕೃಷಿ ಮಾಡ್ತಿಯಾ??
ಅಪ್ಪ ಅಷ್ಟು ಅನುಭವದವರೇ ಅಲ್ಲಿ ತಲೆ ತುರಿಸ್ತ ಇದಾರೆ..."
"ಖರ್ಚು ಜಾಸ್ತಿ ಅಂತ.?? ನೋಡಕ್ಕ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಬತ್ತದ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಧನಿಯ ಗೇಣಿ ಕೊಟ್ಟು ಉಳಿದ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಬಡ್ಡಿಗೆ ಕೊಡ್ತಾ ಇದ್ರು.... ಹೇಗೆ?
ಕೂಲಿಗಳಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸಬಾರದು. ನಾವೂ ಮೈ ಬಗ್ಗಿಸಬೇಕು...."
0000000000000000000
ಮಗ ಕೃಷಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುವನೆಂದಾಗ ಮುದ್ದಣ್ಣ ತಲೆಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳಲೆಂದು ತಲೆಗೆ ಕೈಹಾಕಿದರು!
ಇವರ ತುರಿಸಾಟಕ್ಕೆ ಇಡೀ ಕೂದಲ ಗೊಂಚಲೇ ಕೈಗೆ ಬಂತು!
ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಅದೇ ಸಮಯ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಎಂಟ್ರಿಕೊಟ್ಟ ಭುಜಂಗಣ್ಣ ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಅಚ್ಚರಿಯಿಂದ ಕಣ್ಣರಳಿಸಿದ್ರು!
"ಇದೂ ಬಾಡಿಗೆನ ಮಾರಯಾ? ನಾನದೇ ನೋಡುವುದಪ್ಪಾ.. ನಿನ್ನ ಕೂದಲೇಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಹುಲುಸುಂಟು ಅಂತ.. ಆಂ?"
''ಅದು ಬಿಡಿ ಭುಜಂಗಣ್ಣಾ.. ನನ್ನ ವಿಗ್ ಮಾತ್ರ.
ನಿಮ್ಮ ಹಲ್ಲು ಕೂಡಾ ಬಾಡಿಗೆಯೇ ಅಲ್ವಾ?"
0000000000000
ರಾಗವನ ಕಂಡಿಶನ್ ಗಳು ದಿನ ದಿನವೂ ಏರುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಖಾಯಂ ಕೆಲಸದವರೆಲ್ಲ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡತೊಡಗಿದರು.
ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ ರಾಗವ ಹೆದರಲಾರ.
ಗದ್ಧೆಯ ಬತ್ತ ಕೊಯ್ಯಲು ಜನ ಇಲ್ಲದೆ ಒಣಗಿ ಸೊರಗುತ್ತಿದೆ.
ಕಟಾವು ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಕಷ್ಟ. ಇತ್ತ ಮೋಡ ಕಟ್ಟುತ್ತ ಇದೆ.! ಆಗಾಗ ಚಳಿಗಾಳಿ ಸುಳಿಯುತ್ತಿದೆ!!
' ಜನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದರೆ ಆಗದು. ಬತ್ತ ಕೊಯಿಸಿ ತರಕಾರಿಯೋ ಮತ್ತೊಂದೋ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಆಸೆಯಾಗೇ ಉಳಿದೀತು.. ನಾನು ಸಾಧಿಸಬೇಕು.
ದಾಖಲೆ ಬರೆಯಬೇಕು ಕೃಷಿಯಿಂದಲೂ ಲಾಬ ಗಳಿಸಬಹುದು ಎಂದು ನನ್ನೂರ ಜನ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಕಲಿಯಬೇಕು...'
ಆ ಮೇಲೆ ರಾಘವ ತಡ ಮಾಡದೆ ಪರ್ಕತ್ತಿ ಹಿಡಿದ! ಗದ್ದೆಗೆ ಇಳಿದ!!
ಗದ್ದೆಯ ಕೆಸರಲ್ಲಿ ಷೂ ಹೂತುಕೊಂಡಾಗ ಅದನ್ನತ್ತ ಬದುವಿಗೆಸೆದು ಕೊಯ್ಲಿಗೆ ಮುಂದಾದ...
ಎರಡು ಮೂರು ಸೂಡಿ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮೈಕೈ ಎಲ್ಲ ತುರಿಸಲಾರಂಭಿಸಿತು.. ಅವನ ಶ್ವೇತ ವರ್ಣದ ಪ್ಯಾಂಟು ಕೆಸರುಮಯವಾಗಿತ್ತು!!
ಗೌರವರ್ಣದ ತ್ವಚೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಗುಳ್ಳೆಗಳೆದ್ದು ತುರಿಸತೊಡಗಿತು!!
ವಿಪರೀಕ ತುರಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ರಾಘವ ನಲುಗಿಹೋಗಲಾರಂಭಿಸಿದ. ಗದ್ದೆಯಿಂದ ಮೇಲೆ ಬಂದ. ಒಂದೇ ಓಟಕ್ಕೆ ಕೆರೆಯ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿ ದುಡುಮ್ಮಂತ ನೀರಿಗೆ ಹಾರಿದ. 'ಲಕ್ಸ್, ಹಾಕಿ ಜಲಬಲನೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ. ಆದರೂ ತುರಿಕೆ ಕಡಿಮೆ ಆಗಲೇ ಇಲ್ಲ!!!
ತಂದೆಯೊಡನೇ ದೀರ್ಘ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಿ ಭೂಮಿ ಮಾರಾಟಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ..
ವಿಷಯ ತಿಳಿದೊಡನೆ ಅವನಕ್ಕ ಭೆಂಗ್ಳುರಿಂದ ಓಡೋಡಿ ಬಂದಳು.. ಮಾರಾಟವಾಗುವ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ಮೊತ್ತದಲ್ಲಿ ತನಗೂ ಪಾಲು ಬೇಕೆಂದು ಹಠ ಮಾಡತೊಡಗಿದಳು..
ಭೂಮಿ saleಆಯಿತು. saleಲಿನ ಹಣ ಮುರು ಪಾಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ರಾಗವನ ತುರಿಕೆ ಮಾತ್ರ ಕಡಿಮೆ ಆಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅದು ಅಲರ್ಜಿಯ! ನಾಗದೋಷವಾ!! ಯಾರಿಗು ಉತ್ತರ ಸಿಗಲೇ ಇಲ್ಲ..

ಲೇಖಕರು

JAYARAM NAVAGRAMA

ಮ್ಯಾಂವ್sss

ನಾನು ಮೂಡಬಿದ್ರಿ ಸಮೀಪದ ಪುಚ್ಚಮೊಗರಿನಲ್ಲಿ 1966 ರಿಂದ 1968 ಈ ಇಸವಿಯ ಮಧ್ಯೆ ಜನಿಸಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ದಟ್ಟ ವದಂತಿ ಇದೆ!
ನನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಇಬ್ಬರೂ ಬಿಲ್ಲವರು.
ನನಗೆ ಈಗ ಸುಮಾರು 48 ವರ್ಷ ಆಗಿರಬಹುದು.
ಒಂದನೇ ತರಗತಿಯಿಂದ 7ನೇ ತರಗತಿ ತನಕ ನಮ್ಮ ಪುಚ್ಚಮೊಗರು ಗ್ರಾಮದ ನಿತ್ಯಾನಂದ ಎಯ್ಡೆಡ್ ಎಲಿಮೆಂಟರಿ ಶಾಲೆ
8 ಮತ್ತು 9ನೇ ತರಗತಿಯನ್ನು ಸರಕಾರಿ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆ ಕೊನ್ನೆಪದವು. ಇಲ್ಲಿ ಕಲಿತೆನು.
ನಾನು ಎಂಟನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿರುವಾಗ ಶ್ರೀಮತಿ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ಕೊಲೆ ಆಯಿತು. ಆಗ ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ಸುಜಾತ ಟೀಚರ್ ಬಾಯ್ತುಂಬಾ ಅತ್ತಿದ್ದರು.
ಹತ್ತು ವರುಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ನನ್ನ ಊರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ
ಸತಿಸುತರ ಪ್ರೀತ್ಯರ್ಥಂ ನವಗ್ರಾಮಾಗಮನ ಮಾಡಿ
ನಾಯಿಯಂತೆ ವರ್ಕ್ ಮಾಡುತ್ತಾ ಜಾಯಿಂಟ್ ಪೆಯಿನ್ ಬ್ಯಾಕ್ ಪೆಯಿನ್ ಸ್ಕಿನ್ ಪ್ರಾಬ್ಲೆಮ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾ
ಫೇಸ್ಬುಕ್ ವಿಸ್ಮಯನಗರಿ ಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಚುತ್ತಾ ಅಥವಾ ಹಾಗೆಂದು ಭ್ರಮಿಸುತ್ತಾ!
ಶ್ರೀಯುತ ಮೋಧೀಜಿಯವರ ಆಡಳಿತ ವೈಖರಿ ಏನೆಂದು ಅರಿಯಲಾರದೆ ಅರ್ಥೈಸಲಾರದೆ ಅಚ್ಚರಿಯಿಂದ ಮೂಗಿನ ಮೇಲೆ ಬೆರಳಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ...
ತುಂಬಾ ದಿನದಿಂದ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಾ ಇರುವ ಕನ್ನಡದ ಕಂದ ನಾನು.

ಈ ಲೇಖನದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ ತಿಳಿಸಿ

The content of this field is kept private and will not be shown publicly.