Skip to main content

ಈಗೀಗ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತೆ...

ಇಂದ SaumyaSimha
ಬರೆದಿದ್ದುJuly 19, 2018
noಅನಿಸಿಕೆ

ಪುಟ್ಟಾ , ನೀ ಪುಟ್ಟ-ಪುಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಟ್ಟಾಗ
ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದೆ ನೀ ನಡೆಯುವುದನ್ನು

ನೀ ಮಂದಹಾಸ ಬೀರಿದಾಗ
ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದೆ ನೀ ಮನದುಂಬಿ ನಗುವುದನ್ನು

''ಅಮ್ಮಾ'' ಎಂದು ನೀ ತೊದಲು ನುಡಿದಾಗ
ಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದೆ ನೀ ಎದೆ ತುಂಬಿ ಹಾಡುವುದನ್ನು

ಅಂಗಳದಿ ವಿಮಾನ ನೋಡಲು ನೀ ಓಡೋಡಿ ಬಂದಾಗ
ಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದೆ ನೀ ವಿಮಾನದಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವುದನ್ನು

ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನೀ 'ಶಹಭಾಸ್' ಎನಿಸಿದಾಗ
ಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದೆ ನೀ ದೊಡ್ಡ ಹುದ್ದೆಗೇರುವುದನ್ನು

ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಾಗ ನನ್ನ ಕಂದ
ಭಯಪಟ್ಟಿದ್ದೆ ಯಾರ ದೃಷ್ಟಿತಾಗುವುದೆಂದು

ನನ್ನ ಕೈಯಾರೆ ನಿನ್ನ ಮದುವೆ ಮಾಡಿದಾಗ
ಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದೆ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಆಡಿ ನಲಿಯುವುದನ್ನು

ಕಡಲಾಚೆಯ ಊರಿಗೆಂದು ನೀ ವಿಮಾನವೇರಿದಾಗ
ಕಡೆಯ ಬಾರಿಗೆ ಕೈಬೀಸಿ ಹರಸಿದೆ ಸುಖವಾಗಿರು ನೀ...

ನಾ ಕಂಡ ಕನಸೆಲ್ಲ ನನಸಾಗಿದೆ ಈ ಬಾಳಸಂಜೆಯಲ್ಲಿ
ಆದರೆ ನನ್ನ ಪುಟ್ಟನಿಲ್ಲ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ

ಈಗೀಗ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತೆ...
ನನಗೊಂದು ಪೆನ್ಸಿಲ್ಲು ಬೇಕು
ನಿನ್ನ ಬಾಲ್ಯ,ಯೌವನಗಳ ಮರುಚಿತ್ರಿಸಲು
ನನ್ನ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದ ದಿನ ಕಳೆಯಲು
ಬರೆಯಬೇಕೆನಿಸುತ್ತಿದೆ ನಿನ್ನ ಚಿತ್ರ
ಈ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಣ್ಣಾಗುವವರೆಗೂ...

ಲೇಖನದ ಬಗೆ

ಲೇಖಕರು

ಈ ಲೇಖನದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ ತಿಳಿಸಿ

The content of this field is kept private and will not be shown publicly.