Skip to main content

ಹೀಗೇ ಸುಮ್ಮನೆ...

ಬರೆದಿದ್ದುAugust 24, 2015
noಅನಿಸಿಕೆ

ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಬಹುದೇ? ಯಾಕೋ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ತಲೆಯೊಳಗೆ ನುಸುಳಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಏನಂತ ಅರ್ಥೈಯಿಸೋದು? ಮನಸಿಗೆ ಕಚಗುಳಿಯಿಡುವ ಕುಳಿರ್ಗಾಳಿ ಅಂತಲೇ? ಎಲ್ಲಾ ಯೌವ್ವನದ ದಿನಗಳು, ಮೈ ಬಿಸುಪು ಕಳೆದ ಬಳಿಕವೂ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡು, ಜೀವನದ ಸಿಹಿಕಹಿಗಳನ್ನು ಸಮನಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳುವುದೇ? ಅದೇನೇ ಹೇಳಿ, ಈ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬಹುದು, ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಪುಳಕಿತರಾಗಬಹುದು, ಉದಹರಿಸಬಹುದೇ ಹೊರತು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ.

ಕೃಷ್ಣನಿಗಾಗಿ ರಾಧೆಯ ನಿರಂತರ ಕಾಯುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಿದೆ; ಗಂಡನಿಗಾಗಿ ಕಾದು ಕೂರುವ ಹೆಂಡತಿಯ ತಾಳ್ಮೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಿದೆ; ಹೆಂಡತಿ ತವರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಮನೆಯಿಡೀ, ಮನಸಿಡೀ ಆವರಿಸುವ ಖಾಲೀತನವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ ಚಡಪಡಿಸುವ ಗಂಡನ ಅಸಹನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಿದೆ; ಆಗಷ್ಟೇ ಹುಟ್ಟಿದ ತಮ್ಮ ಹಸುಗೂಸನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಅದರ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ರೋಮಾಂಚಿತರಾಗುವ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಿದೆ; ಆಫೀಸಿನ ಅಥವಾ ಇತರೆ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ದಿಕ್ಕು ತೋಚದೆ ಕುಳಿತ ಗಂಡನನ್ನು ತಬ್ಬಿ ನೇವರಿಸುವ ಹೆಂಡತಿಯ ಅಪ್ಪುಗೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಿದೆ; ಹೆಂಡತಿಯ ಮೂರು ದಿನಗಳ ನರಕಯಾತನೆಯನ್ನು ನೋಡಲಾರದೆ ಮಿಡುಕಾಡುವ ಗಂಡನ ವೇದನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಿದೆ; ದಿನನಿತ್ಯದ ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ನಗು, ಅಪ್ಪುಗೆ, ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತು, ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ನೋಟ, ಹುಸಿ ಮುನಿಸು, ಇವೆಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಪ್ರೀತಿಯಿದೆ. ಆದರೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮನುಷ್ಯನ ಈಗೋ, ಆತ್ಮಗೌರವ, ಅಹಂಕಾರ, ಹೆಮ್ಮೆ, ಈರ್ಷ್ಯೆಗಳು ಇಂತಹ ಪ್ರೀತಿಯ ಸುಂದರ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನ ಮರೆಮಾಚಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಮ್ಮೊಳಗೆ, ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಇರುವ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನ ಹುಡುಕೋಣವೇ???

ಲೇಖಕರು

Jyothi Subrahmanya

ನೆನಪಿನ ನವಿಲುಗರಿ

ಭಾವನಾ ಜೀವಿ, ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಕನಸು ಕಾಣೋದು ಅಂದ್ರೆ ಇಷ್ಟ. ಮಳೆ, ಇಬ್ಬನಿ, ಹಸಿರು, ಆಕಾಶ, ನಕ್ಷತ್ರ, ರಾತ್ರಿ, ಇವೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನು ಜಾಸ್ತಿ ತಿಳ್ಕೊಳ್ಳೋಕೆ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿ. ನಿಮಗೇ ತಿಳಿಯುತ್ತೆ. ;)

ಈ ಲೇಖನದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ ತಿಳಿಸಿ

The content of this field is kept private and will not be shown publicly.