ವಿಸ್ಮಯ ಕವನ

ವಿನಾಕಾರಣ....ಈ ನಿರಾಕರಣ

ಶುಕ್ರ, 19/03/2010 - 10:31 - ತೇಜಸ್ವಿನಿ ಹೆಗಡೆ

ಹೊಸ ಸ್ನೇಹವೊಂದು ತೇಲಿಬಂತು ಮನೋವೇಗದಲ್ಲಿ
ಕಡಲಾಚೆಯಿಂದ ಹಾರಿಬಂತು ನಸುನಗೆಯ ಹೂವು ಚೆಲ್ಲಿ

ಹೊಸಭಾವ ತಂತು, ಹೊಸರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಸಬೆಳಕನ್ನು ಎನಗೆ ತೋರಿ
ನನ್ನೊಳಗಿನ ನನ್ನ ಹೊರತಂದು ಬೆಸೆದೆ, ತಾನೂ ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿ

ಸಾವಿರಾರು ಮೈಲು ದೂರವಿದ್ದೂ ನೋಡು, ಬೆಸೆದಿತ್ತು ನನ್ನ ನಿನ್ನ
ಈ ಸ್ನೇಹವೆಂದೂ, ಘಮಘಮಿಸಲೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ್ದೆ ಆ ದೇವನನ್ನ

ಬದುಕಿನ ಒಳ ಅರ್ಥ

ಗುರು, 18/03/2010 - 10:25 - ವಸಂತ್

ದೂರದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಆಕ್ರರಂದನ

ಅಸಮದಾನದ ಜ್ವಾಲೆ

ತೀರದ ರಕ್ತ ದಾಹ.!

ಮೋಳಕೆಯೋಡೆದು ಚಿಗುರಿ

ಹಚ್ಚ ಹಸಿರಾಗಿ

ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪಸರಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಕೋಮುವಾದ

ಬಯೋತ್ಪಾದನೆ

ಅತ್ಯಾಚಾರ

ಸಿಕ್ಕ ಸಿಕ್ಕವರ ಸೀಳಿ

ತೀರದ ರಕ್ತದಾಹಕೆ

ತಿಲಕವಿಟ್ಟಂತೆ ಮಾಡುತಿದೆ.

ನಾನು ನನದೆಂಬ

ಅಹಂಕಾರ ನಮ್ಮ

ನಾಷವನು ಕಾಣದಂತೆ

ಅಂಧರಾಗಿಸಿದೆ.

ಪ್ರಾಣಿ ಹಿಂಸೆ

ಬೆಳದಿಂಗಳ ಬಾಲೆ

ಬುಧ, 17/03/2010 - 22:55 - ವಸಂತ್

ಬೆಳದಿಂಗಳ ಬಾಲೆ

ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ರಾತ್ರಿಯಲಿ

ಬೆಳದಿಂಗಳೆಲ್ಲವನ್ನು

ಬೊಗಸೆಯಲ್ಲಿ

ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡು

ಹೋಡಿ ಭಾ ಪ್ರೀಯತಮ

ಎಂದು !

ಕಪ್ಪನೆಯ ಕತ್ತಲಾಗಿ

ಕುಣಿಯುತ್ತಾಳೆ.

ನಾ ಬರೆಯುವ ಕವನಕ್ಕೆ

ಚುಕ್ಕಿಯನಿಟ್ಟು

ನಿನ್ನ ಅಂತರಂಗದ ಕವನ

ನಾನೇ ಬರೆಯುವಾಗ

ಬಹಿರಂಗದ ಕವನ ನುನಗ್ಯಾಕೆ

ಗೆಳತಿ

ರವಿ, 14/03/2010 - 17:04 - mahadesha

ದೇವರು ನೋಡಲೆಂದು ಕಣ್ಣು ಕೊಟ್ಟ

ಮಾತಾಡಲೆಂದು ಬಾಯಿ ಕೊಟ್ಟ

ನಡೆಯಲೆಂದು ಕಾಲು ಕೊಟ್ಟ

ಕೆಲಸ ಮಾಡಲೆಂದು ಕೈ ಕೊಟ್ಟ

ಊಟ ಮಾಡಲೆಂದು ಹೊಟ್ಟೆ ಕೊಟ್ಟ

ಆದರೆ ಜೊತೆಗಿರಲು ಒಬ್ಬ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಕೊಡಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ!